Kaguya is een personage uit het sprookje Taketori Monogatari – The Tale of the Bamboo Cutter. Het dateert uit de tiende eeuw. Kaguya is een nimf afkomstig van de maan die verliefd wordt op de wonderen van het aardse bestaan. Ze besluit om naar de aarde te gaan. Een simpele bejaarde bamboesnijder vindt haar. Samen met zijn vrouw voedt hij haar op. Kaguya geniet van de magie die zich schuil houdt in de kleine dingen: het leven van dag tot dag, bloemen in de berm, en het geluk van simpele ambachten en werken in de tuin, de vreugde van spel en vriendschap. Maar naarmate ze opgroeit, belandt ze gaandeweg in een wereld waar die bezieling van de dingen totaal ondergeschikt wordt aan zaken zoals aanzien, bezit en macht. Een wereld waarin Kaguya zichzelf dreigt te verliezen. Dit is een wereld die wij ook nu, elf eeuwen nadat het sprookje is geschreven, maar al te goed kennen.
Net zoals zoveel mythes, sprookjes en verhalen zou je dit verhaal van Kaguya kunnen interpreteren als metafoor voor de ziel. En de verschillende personages als verschillende facetten daarvan. Voor mij geeft het verhaal het belang weer om zorg te dragen voor je eigen authenticiteit. Om je niet van jezelf te laten beroven, niet door een ander, maar vooral ook niet door jezelf. Een les die ik moest leren in dit leven. Nu gebruik ik de naam Kaguya voor mijn praktijk.
